--> Doorgaan naar hoofdcontent

Bad Nieuweschans en Bunde

 Deze pagina begint met de paal vlak bij het viaduct van de A7 bij Bad Nieuweschans. Vanaf dit punt loopt de grens parallel  aan de snelweg, met in eerst instantie een dubbele palen rij. Ter weerszijden van de sloot. Deze palenserie heeft veel te verduren gekregen, maar tot mijn verwondering heb ik op elke plaats iets gevonden.

Paal 193 is zijn nummer verloren en is goed vindbaar als het gras niet te hoog staat.


De paal aan de Nederlandse kant zit dieper. Met wat graven komt deze bloot en wordt zelfs het plaatje zichtbaar.




De Nederlandse steen én de Duitse 193II hebben beide geen plaatje meer. 

Dat geldt ook voor de NL-193III. Daar is de kop vanaf gereden, die ligt tien meter verderop op de Duitse oever.
Vandaar deze foto van het nummerplaatje.

Op de Duitse oever zijn paal + plaatje intact.




193V: de kop staat los naast de voet.
De Duitse 193V heeft ook geen plaatje meer.























NL <---> DU





Onderaan de foto zie je de Nederlandse 194III met het plaatje naar onderen in de sloot liggen. Op de Duitse oever zijn tegenhanger. Hieronder gefotografeerd.

Ook op de foto: de jalonstok die bij het grenspaalzoeken altijd een grote hoeveelheid verschillende diensten bewijst. Hier als kapstok.




194V aan de Nederlandse kant: een scheef gezakt brok steen zonder plaatje.






Op de foto van het plaatje zie je in de rechter bovenhoek een blauw lijntje. Dat is de weerspiegeling van de blauwe lucht in het water. De paal is in de sloot gevallen, maar ligt nog half op de oever. Zolang het duurt....



NL 194VIII: steen zonder plaatje.



Steen zit onder het asfalt en heeft een mooi schild gekregen.

Er is ook een 195II maar die zit in het talud dan de snelweg, gevaarlijk dicht bij het asfalt. Dus heb ik niet zorgvuldig gezocht.

Het oostelijkste punt van Nederland.
De snelweg oversteken was iets te veel van het goede. Maar dit is 196I, staat in de middenberm.

Staat parmantig op de bodem van de droge sloot
196II is platgereden in het talud van de sloot. Het is een heel onregelmatige steen, dat was al toen hij nog rechtop stond, zoals op oude foto's te zien is.

De volgende stenen 196 heb ik niet gevonden. De twee bij de spoorwegovergang zijn naar mijn verwachting verdwenen met de recente werkzaamheden aan het spoor.
Vanaf hier loopt de grens langs de Westerwoldse Aa.















199 is een zandsteen die nog maar nauwelijks boven het maaiveld uitkomt.



Paal 199III heb ik niet kunnen vinden. Wel geprikt maar niet zorgvuldig genoeg dus. Moet ik nog een keer voor terug.
Het kadaster meldt dat de IV weg is, maar die is er nog wel, zie maar.



Zo'n mooi nummer en dan geen (fotografeerbaar) plaatje. Jammer.









Op de horizon verschijnen de sluizen van Nieuwe Statenzijl.








De paal 202V staat net als de vorige in het water, maar steekt niet boven het maaiveld uit. Wel te voelen met de stok maar niet te fotograferen.

Grenspaal 203 is een grote vierkante plaat. Ooit stond er een inscriptie in. Nu onleesbaar geworden.

De volgende is net zo'n plaat. Met een kruis om het echte grenspunt aan te duiden.
De laatste steen op het land, met zicht op de Dollard.


De vastgestelde grens loopt tot hier, waar de dukdalf staat. Het resterende stuk van de grens, die door het water loopt is nooit officieel vastgesteld, omdat Duitsland en Nederland het niet eens kunnen worden waar de grens precies zou moeten liggen. Het nummerbordje 204 is door Eberhard Gutberlett gemaakt en op 15 juli 2024 opnieuw aan de paal vastgemaakt. Samen met een herdenkingsplaatje voor hem en Harry ten Veen. Beide grenspaal enthousiasten.



Hiermee komt er een einde aan de fotoserie die in Vaals op het drielandenpunt begon.